De schrijfster, Goverdina ‘Dina’ Cornelia Vos (1913-2004), werd geboren in Den Haag. Haar vader was postbode, hoofdbesteller bij de PTT, en haar moeder zorgde voor de drie kinderen, Dina, Jan en Jet.

Jet, Dina en Jan
Jet, Dina en Jan
tekening Rie Cramer
Dina (Dicky) wilde graag kinderboeken schrijven en illustreren, zoals Rie Cramer
Aquarel van Dicky
Aquarel van Dicky
Dicky met vriendin Puck in 1947 in Nederland
Dicky met vriendin Puck in 1947 in Nederland

Dina maakte prachtige tekeningen en schreef verhaaltjes en gedichtjes. Na de Mulo zat ze een poosje op de kunstacademie, maar werkte daarna op een kantoor en zat op de handelsavondschool. Ze was een charmante verschijning. Haar gevoel voor humor gaf een gepeperd randje aan haar bescheiden karakter. Haar voornaam veranderde ze in Dick(y).

Ze trouwde in 1939 met Izak Douw, scheepswerktuigkundige bij de KPM (Koninklijke PakketvaartMaatschappij) in Nederlands Indië.

zak (2e van links) en Dicky (3e van links) en familie bij de trein naar Genua, vanwaar ze per boot naar Singapore reisden.
Izak (2e van links) en Dicky (3e van links) en familie bij de trein naar Genua, vanwaar ze per boot naar Singapore reisden.

Hun standplaats werd Singapore, hoewel ze op Batavia gehoopt had, waar haar broer Jan, in opleiding tot accountant, en familieleden van Izak woonden. In 1940 werd hun zoon Robert William geboren, ‘Robby’.

Op 7 december 1941 werd de haven van Singapore gebombardeerd. Het gezin evacueerde naar Batavia in Nederlands-Indië, waar het veilig zou zijn. Haar man Izak vertrok voor zijn werk naar Australië. Nederlands Indië viel in Japanse handen en Dicky kwam in januari 1943 terecht in het Jappenkamp Tjideng, met haar zoontje van 2 en haar dochtertje van 10 maanden.
Ze bracht bijna 3 jaar door in dit kamp, tot na de Japanse capitulatie op 15 augustus 1945. Via Australië en een paar maanden weer in Indië werd ze gerepatrieerd naar Nederland, in 1947.

Het huisvrouwenbestaan na de oorlog viel Dicky zwaar, maar met haar opgewekte karakter was daar meestal niet veel van te merken. Haar man Izak zat tijdens de oorlog in Australië en had weinig begrip voor wat ze doorgemaakt had. De dagboeken wilde hij niet lezen.
Uiteindelijk werd ze correctrice bij een uitgeverij.

Dicky 67 jaar
Dicky 67 jaar

Na het overlijden van haar man typte ze zelf haar aantekeningen en dagboeken uit, op ongeveer 67-jarige leeftijd, en maakte er een samenhangend geheel van. Zelf wilde ze het niet publiceren. De laatste 10 jaar van haar leven woonde ze weer in Den Haag. Dochter Marijke gaf het boek postuum uit.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *